1.2-            KIR VE ŞEHİR NÜFUSU

1.2.1.   Nüfus

Suruç’un 1927 yılı kır nüfusu 17141 kişidir. Bu nüfus 1970-1975 dönemine kadar sürekli artmış sonraki dönemlerde ise kısmen artış olmakla beraber zaman zaman azalmalar olmuştur. 2000 yılı nüfus sayımı sonuçlarına göre 37.826 kişi kırsal nüfus bulunmaktadır (Tablo-2, Grafik-2).

Tablo.9 : Suruç İlçesinin 1927-2000 Yılları Arası Nüfus Gelişimi ve Kır-Kent Nüfus Ayrımı

Kaynak : Devlet İstatistik Enstitüsü

1927 yılında % 92 olan kırsal nüfus oranı 1940 yılında % 86,4 olmuştur. Şehir nüfus oranı ise % 8’den % 13,6’ya yükselmiştir. Takip eden yıllarda kırsal nüfus oranı sürekli olarak düşmeye şehir nüfus oranı ise sürekli olarak artmaya devam etmiştir(Grafik.2). Sadece 1985 nüfus sayımı sonuçlarına göre kır nüfus oranında % 0,3’lük bir artışın meydana geldiği görülmektedir. 1990 ve 2000 yılları nüfus sayımlarına göre kır nüfusunun tekrardan azalmaya başladığı tespit edilmiştir. 1990 yılında kır ve kent nüfus oranları hemen hemen eşitlenmiştir. Bu yıldan itibaren artık kent nüfus oranı artık kır nüfus oranından daha fazladır. Bu oran 2000 yılında kent nüfusu için % 54, kır nüfusu için ise % 46’dır. Gün geçtikçe kent nüfusunun yükselmeye, buna karşılık kır nüfusunun azalmaya başlaması kırdan kente doğru göç hareketlerinin meydana geldiğini göstermektedir.

Suruç ilçesinin kırsal alanlarından Suruç şehir merkezine, Şanlıurfa ve Gaziantep şehir merkezlerine, diğer illere ve dış ülkelere göç olmaktadır. Kırsal alanlardan şehirlere olan göçlerin temelinde fiziki koşullar, arazinin sulanabilir olmaması, arazi yetersizliği, kırlarda nüfusun hızlı artması ve sosyal faktörler vardır. Ayrıca kırsal nüfusun göç etmesinde, haberleşme ve ulaşım olanaklarının gelişmesi, sanayi ve hizmet kuruluşlarının kent merkezlerinde kurulması, kırsal kesimde eğitim olanaklarının yetersiz olması vb. gibi nedenlerin etkili olduğu söylenebilir. Göçler üzerinde sosyal faktörlerde etkilidir. İş temini, geçim problemi yanında, artık köy halkı şehirli çocuğun yetişme tarzını kendi çocukları için de istemekte, okuma imkanlarından istifade etmeyi düşünmektedir.

Göçlerin yaşla da yakın ilişkisi vardır. “Göçün yaş ile ilişkisi, kişinin çocukluğundan ana ve babasına bağlı göçünden başlayarak, yetişme çağında eğitim gayeli göçü ile devam eder, çalışma çağında iş şartları ile emeklilik döneminde ise yalnız çevre ve yaşam koşulları ile yönlendirilir, ya da kimi hallerde kişinin doğduğu yere dönmesi ile sonuçlanır” (Tekeli – Erder, 1978:35). Suruç’tan dışarıya olan göçlerin çoğunluğu işçiliğe dayandığı için göçe katılanların büyük kısmının yaşları 20-30 arasında değişmektedir.

Büyük sulama projeleri, yer aldığı bölgelerin ekonomik yapısını, arazi kullanım biçimini, yeni oluşacak üretim etkinlikleri ile gelir ve işgücü gereksinimini tümüyle yeniden şekillendirmektedir. Bölgenin çekiciliği iş olanaklarının fazlalaşmasıyla birlikte artmakta, nüfus hareketlerinin nitelikleri ve yönü değişmekte ve artan tarımsal üretimle birlikte tarım dışı diğer ekonomik faaliyetler de gelişmektedir. Nüfus yapısındaki değişiklikler tarımın yeni yapısına ve gelişen sanayi ve hizmetler sektörünün büyüklüğüne de bağlı olmakta ve bunlar karşılıklı etkileşim içinde olmaktadırlar. Diğer taraftan su dengesi yönünden Suruç’ta yerleşmelerin içme kullanma ve endüstri suyu ihtiyaçlarının bilinmesi, dolayısıyla da nüfus ile nüfus başına su ihtiyaçlarının halihazır ve istikbaldeki değerlerinin bilinmesi gerekmektedir.
Kaynak : Devlet İstatistik Enstitüsü